باقی مانده (ستاره) پس از نابودی آن هستند که البته هر کدام به اندازه و جرم ستاره مورد نظر بستگی دارد.)

10- از پولسار اشعه x گسیل می­شود. سیاه چالی که 6 برابر خورشید جرم داشته باشد قطر آن فقط حدود 50 کیلومتر است. چرخیدن پولسارها می­تواند موجب دفع اجسام متلاشی شده و اثرات جدید ضد جاذبه را به وجود آورد.

11- نور متشکل از ذرات است. انتشار تحریک شده نور در پرتوهای لیزر و ساعتهای اتمی به کار می­رود. هر اتم در  کیهان یک ساعت است. نور ارتعاشات الکتریکی است. فرکانس نور قابل رویت حدود 10¹⁵×5 ارتعاش در ثانیه می­باشد و برابر است با باز آراستن ذرات داخل اتمها که موجب دفع یا جذب انرژی به شکل نور می­شود. انرژی که توسط ذرات نور منتقل می­شود بستگی به فرکانس نور یعنی تکرار آن در هر ثانیه دارد و اگر فرکانس نور دو برابر شود، انرژی هر ذره نور هم دو برابر می­شود.

12- لیزر (تقویت نور یا انتشار برانگیخته تشعشع): مانند سربازان ارتش جاویدان هخامنشی که به ستون خود ملحق می­شوند در این نوع عملیات در ابرهای گازی بین ستارگان ادامه دارد. امواج نورانی لیزر فوق­العاده خالص، یک دست، پیوسته و متمرکز است. فوتونهای نور معمولی به صورت نامنظم و پراکنده هستند اما نور لیزر پرتوهای آن همدوس- هم فاز و در یک طول موج هستند که حتی می­تواند یک فلز را ذوب کند.

13- ساعت اتمی: ساعتهای اتمی استاندارد از پرتوهای پیوسته عنصر سزیوم استفاده می­کنند. اتم­های این عنصر می­توانند به نحو معینی خود را بازآرایی و موجب انتشار امواج کوتاه شوند. ثانیه در فیزیک جدید عبارت است از: 770/631/192/9 فرکانس یا ارتعاش تشعشع مایکروویو (امواج کوتاه) انتشار یافته از اتم­های سزیوم 133ـ شاعتهای اتمی در مقابل گرما ـ سرما ـ رطوبت و ضربات مکانیکی مقاوم هستند و جرم آنها در حدود 5 پوند است.

انفجار بزرگ و انبساط جهان:

کیهان شناسی جهان را در مقیاس بزرگ مطالعه می­کند. تا صد سال پیش اخترشناسان تصور می­کردند کل جهان هستی همین کهکشان راه شیری است. اما در سال 1920 میلادی ادوین هابل با استفاده از تلسکوپ 100 اینچ مونت ویلسون ثابت کرد که سحابی­های رگه­ای ضعیف که در تمام آسمان یافت می­شوند در واقع مجموعه­های غول پیکری از ستارگان شبیه به کهکشان ما هستند اما در فاصله بسیار زیادی از ما قرار دارند. او برای اندازه­گیری این فواصل بسیار بزرگ کیهانی روشهایی را ابداع کرد و کشف کرد بعضی از کهکشان­های دور دست بیشتر از چند میلیارد سال نوری با ما فاصله دارند. هابل همچنین کشف کرد که کیهان در حال انبساط است و قرمز گرایی طیف کهکشان­ها نشان می­دهد که کهکشان­ها از ما و از یکدیگر دور می­شوند. در میان نیروهای طبیعت، ثقل (گرانش) در شکل دادن به وجوه بزرگ ـ مقیاس جهان و تحول عالم نقش اصلی را دارد. قانون گرانشی نیوتون برای توضیح جهان کاملاً کفایت نمی­کند زیرا در فواصل بزرگ کیهانی، آثار نسبیتی اهمیت پیدا می­کنند. بنابراین لازم است که در بررسی­های خود از نظریه نسبیت عام اینشتین استفاده کنیم.

کهکشان­ها و انبساط جهان:

با تلسکوپ­ ما می­توانیم تعداد بسیار بیشتری از ستارگان را ببینیم و نشان می دهد ستارگان قسمتی از یک مجموعه بزرگ یا ابری از ستارگان هستند که آن را کهکشان یا راه شیری می­گویند. این کهکشان به تقریب 100 میلیارد ستاره دارد که در قرص نامنظمی به قطر حدود 10⁵ سال نوری قرار گرفته­اند. این قرص دارای یک برآمدگی مرکزی است و بازوهایی مارپیچی دارد که ستارگان در امتدادشان تمرکز یافته­اند. با تلسکوپهای بزرگ می­توان حدود 10¹¹ کهکشان را مشاهده کرد. کهکشان­های ابرغولی وجود دارند که در هر یک حدود 10¹³ ستاره وجود دارد و کهکشان­های کوتوله­ای نیز هستند که فقط 10⁶ ستاره دارند. کهکشان­ها در انواع مختلف بیضوی ـ مارپیچی و کروی یافت می­شوند. همه کهکشان­ها در حرکتند، بسیاری از آنها در خوشه­هایی جمع شده­اند و به دور یکدیگر می­گردند و گاهی به هم برخورد می­کنند و پدیده شگفت انگیز آدمخواری کهکشانی را به وجود می­آورند. در مقیاس بزرگ، کهکشان­ها حرکتی فرار گونه دارند و از ما می­گریزند. اجرام دیگری هستند که از کهکشان­ها هم سریع­تر از ما دور می­شوند به این اجرام کوازار می­گویند که تندی آنها حدود 90% تندی نور است. سرعت فرار کهکشان­ها را می­توان به روش انتقال به سوی قرمز تعیین کرد. با اندازه­گیری سرعتها و فواصل کهکشان­ها، هابل کشف کرد این گریز از قاعده ساده ای پیروی می­کند. سرعت هر کهکشان نسبت مستقیم با فاصله­اش از ما دارد یعنی کهکشان­های نزدیک به کندی و کهکشانهای دور به سرعت  از ما دور میشوند این تناسب قانون هابل نام دارد. که در آن H₀ ثابت هابل:

Y بر حسب سال نوری است که مقدار عددی ثابت هابل برابر است با:

(میلیون سال نوری)  

انفجار بزرگ:

خوشه کروی ستارگانی است که در نزدیک کهکشان ما یافت می­شوند. هر یک از اینها اجتماعی از 10⁵ یا 10⁶ ستاره است. کم و بیش شبیه یک گروه بزرگ زنبوران در آسمان است.

سن پیرترین خوشه­های کروی بین 10 تا 16 میلیارد سال است که به خوبی با زمان انبساط سازگار است. سن پیرترین خوشه های کروی، تاریخ تولد اولین ستارگان کهکشان را به دست می­دهد. روش دیگر استفاده از سن عناصر شیمیایی می باشد. پس از انفجار بزرگ ستارگانی به وجود آمدند که عمر آنها خیلی کوتاه بود و با یک انفجار ابرنواختری از بین رفتند و عناصر شمیایی خود را در همه جا پراکندند. بخشی از این عناصر سرانجام سر از ابر گاز و غباری دراوردند که بعداً منظومه شمسی شد.

قطعی ترین گواه بر انفجار بزرگ این است که قسمتی از گرمای تابشی ناشی از انفجار اولیه را هنوز می­توان در آسمان یافت. جهان در لحظه اولیه انفجار بزرگ، باید آکنده از ماده­ای فشرده، در دما و فشار بسیار زیاد بوده باشد. ماده باید با آهنگ عظیمی در حال انبساط بوده باشد و دوام انبساط تا امروز معلول اندازه حرکتی است که در ابتدا داشته است.

در ابتدا، گرمای تابشی گسیل شده از این کره آتشین اولیه از نوع پرتوهای بسیار نافذ گاما و ایکس بوده است. این پرتوها در واقع امواج نوری با طول موج بسیار کوتاهند ولی با انبساط جهان این امواج نوری نیز انبساط یافتند. بنابراین طول موجهای کنونی کره آتشین که هنوز در آسمان هستند بلندتر از طول موج­های نور اولیه­اند.

کهکشان راه شیری قطر آن 100 هزار سال نوری و ضخامتش 15000 سال نوری می­باشد. منظومه شمسی در حلقه بازویی جبار به فاصله 30000 سال نوری ار مرکز کهکشان فاصله دارد. کهکشان راه شیری هر 240 میلیون سال یکبار به دور محور خود می گردد. منظومه شمسی با سرعت 1130000 کیلومتر در ثانیه در کهکشان حرکت میکند. کهکشانها با سرعت 97 کیلومتر به ازاء هر یک میلیون سال نوری فاصله از ما از این سیاره دور می­شوند (طبق قانون هابل).

نسبیت به زبان ساده:

کسی که در حال سقوط آزاد باشد، نیروی جاذبه را احساس نمی­کند. سفینه­های فضایی در وضعیت سقوط آزاد بی وزن­اند. سقوط زمین در پهنه عالم با سرعت زیاد صورت می گیرد (در صورت عدم گرانش)، گرانش بر فضا اثر می­­گذارد.

گرانش می­تواند نور را متوقف و ایجاد سیاه چال کند. در سیاه چال زمان متوقف می­شود. چون گرانش بر نور تأثیر می گذارد بر زمان هم اثر می­گذارد (نظر اینشتین). نور دارای جرم است. فرکانس نور بستگی به انرژی ذرات آن دارد.

جاذبه یا گرانش ممکن است تغییر مکان دهد. نور دارای جرم است و جاذبه مانند هر جسم معمولی آن را منحرف می­کند. انحراف نور به این دلیل است که گرانش فضا را تاب می­دهد. در فضای تابیده اجسام بدون نیرو مستقیم حرکت می­کنند. جسم چرخنده بزرگ، فضا را به گرد خود می­کشاند. نور نمی­تواند به خط راست سیر کند چون نور جرم دارد و جسم است و لذا تحت تأثیر گرانش میل دارد که به طرف زمین سقوط کند. بیرون از سطح سیاه چال یک ناحیه خنثی کننده (سپر امنیتی) وجود دارد که اِرگوسفر نام دارد و جسم واقع در این منطقه مجبور است با سرعت زیاد بر اطراف سیاه چال بچرخد. اِرگوسفر از هم درآمیختن فضا و زمان حاصل می­شود. فضا چیزی است که نور در آن حرکت می­کند و زمان مدت حرکت نور در فضا است. اگر از محتویات مقداری از فضای تهی شمارشی به عمل آید و سپس تمامی اتم­هایی که در آن وجود دارند (مانند مقداری اتم و ...) را از موجودی کم کنیم چیزی باقی می­ماند که انرژی قادر به آفرینش آن است. انحنا متمرکز فضا در حاشیه سیاه چال می­تواند بعضی از این ذرات ناشناخته را به ذرات پایدار ماده و نور تبدیل کند.

ستارگان، زمین و زندگی:

1- ابتدا ذرات بنیادی بدون جرم به ذرات جرم دار تبدیل شده و پس از آن اتم­ها ـ مولکولها و کهکشان­ها و ستارگان به وجود آمده و از تحول و تکامل آنها مولکولهای زنده به سلول­های جاندار و حیوانات و به انسان متفکر تبدیل گشته­اند.

2- به وسیله فسیل­های نوری یا کیهانی می­توان گذشته را مشخص کرد چیزی شبیه ماقبل تاریخ فسیل­ها و اسکلتهای جانوران مدفون در سنگ.

3- در دمای انفجار بزرگ، نظریه­های فیزیک قابل اجرا نبوده و تمام قوانین فیزیک از بین می­روند. فیزیک کوانتوم توجیه کننده اعمال اتم­ها و واکنش­های آنهاست.

به شرطی که تحت تأثیر گرانش بسیار زیادی واقع نشوند. نظریه نسبیت وضعیت ماده را در نیروی گرانشی قوی مشخص می کند به شرطی که آنها را به صورت مجموعه اتم­ها در نظر نگیریم.

4- کوارکها اولین ذراتی هستند که بعد از بیگ بانگ به وجود آمدند.

5- جهان در ابتدا پرتو بود که این پرتوها تبدیل به کوراک شدند و کوارکها تبدیل به ماده شدند. از این لحظه نیروی گرانشی باعث متراکم شدن ماده می­شود که ابتدا کهکشان­ها و بعد ستارگان را تشکیل دادند. ستارگان پس از مرگ منفجر شده و مواد درونی خود را به اطراف پراکنده کردند. این بار نیروی مغناطیسی به میدان آمد و هسته­ها را با الکترونها پیوند داد که اتم­ها و مولکولها تشکیل شدند. مولکولهای هیدروژن، هلیم، کربن، ازت، اکسیژن، آلومینیوم، نیکل و آهن با یکدیگر مجتمع شده و سیارات را تشکیل دادند. سپس در جو زمین از پیوند مولکولهای ساده نظیر هیدروژن ـ کربن ـ ازت ـ اکسیژن ـ متان ـ آمونیاک و ... و ترکیب آنها با همدیگر مولکولهای آلی لازم را برای تشکیل موجودات زنده به وجود آوردند.

6- جهان در همه حال تحول از حالت ساده به سوی حالتی با تنوع و پیچیدگی بسیار بوده است.

7- تعادل به معنای مرگ می­باشد. یک جسد در حالت تعادل است. مولکولهای متنوع و پیچیده آن به تدریج از بین رفته و تبدیل به مولکولهای ساده­تر می­شوند. (همان قانون دوم ترمودینامیک)