مرتبط با :
کریستی این قمر را به یادبود مرد قایق سواری که ارواح را از عرض رودخانۀ استیکس به خدای زیر جهان پلوتون می برد، چارون نامید.
ماه: قمر زمین
1- فاصلۀ متوسط ماه از زمین 405/384 کیلومتر می باشد. شعاع ماه km 1738 جرم ماه kg 1022×35/7 و جرم زمین kg1024×98/5میباشد. جرم ماه جرم زمین است (ماه 24 برابر ایران است) و گرانش در ماه کمتر از زمین.
2- فاصلۀ بین ماه و زمین از انعکاس تپ های رادار با دقتی حدود چند متر یاتپ های نوری لیزر از آینه های نصب شده توسط فضانوردان آپولو با دقتی حدود 1 سانتی متر تعیین می شود.
3- اصطکاک جزر ومدی، زمان چرخش زمین را در حدود 002/0 ثانیه در قرن کاهش می دهد.
4-ما فقط یک نیمه کرۀ ماه را می بینیم.از پشت ماه که هنوز دیده نشده توسط فضا پیما در سال 1959 عکس گرفته شده است.
5- ماه هر 6/18 سال یک بار به طرف غرب در دایره البروج می گردد.
6- فاصلۀ مداری ماه از km 263/363 در خضیض تا km 547/405 در اوج تغییر می یابد.
7- در یک ماه، ماه 8 حالت می گیرد. ماه کامل- محدب کاهنده –تربیع اول- هلال کاهنده- ماه نو- هلال افزاینده- تربیع آخر- محدب افزاینده و دوباره ماه کامل.
8-چگالی متوسط زمین kg/m3 5520- ماه kg0m3 3370
9- در ماه حداکثر شدت زلزله 2 ریشتر –اما در زمین 7 یا 8 ریشتر.
10- درون ماه: هستۀ جامد km1560-گوشته km 1000
11- سطح ماه: ازمواد خرمائی خاکستری بازالتیک با آلبدوبسیارکم 07/0 ساخته شده در طول استوای قمری با km/h 4/15 کیلومتر در ساعت حرکت می کند(زمین 30) دمای سطح از 390 درجه کلوین تا 110 کلوین تغییر می کند.
12- ساختار مرئی ماه: زمین های مرتفع با دهانه های آتش فشان فراوان و کوهستانها- سطح ماه بر اثر دهانه های آتش فشان آبله- مانند شده است.
13- دهانه های آتش فشان ماه از چند میلی متر تا قطر 295 کیلومتر (بایلی) است.آتش فشان کپرنیک منشا دهانۀ آن برخورد سنگ آسمانی است.
بزرگترین دهانه های آتشفشان ناشی از برخورد سیارکهای کوچک به ماه می باشد.
14- سرزمینهای پست: سطوح تاریک بزرگی از سطح ماه را ماریایادریا ها گویند(به رنگ سیاه)
15- سطح ماه پوشیده از یک لایۀ نازک از سنگها و خاک سست است. خاک سست در اثر برخورد سنگهای آسمانی که خرد و پخش شده اند تولید شده وخاک را تا ابعاد ذره ای خرد می کنند.
16- صخره ها در ارتفاعات و نقاط پست، آذرین هستند و از گدازه های جامد تشکیل شده اند.
17- ترکیب شیمیایی سطح ماه بازا لت است- مواد ماه بدون آب هستند یعنی در حضور اب یا بخار آب تشکیل نشده اند.
پیدایش ماه: 3 نظریه وجود دارد
مهمترین آن: برخورد زمین با سیاره ای دیگر و جدا شدن قطعه ای بزرگ از زمین سبب به وجود آمدن ماه شده است. ماه در تاریخ منظومۀ شمسی خیلی زود از ماده ای ساخته شده که در برخورد زمین با یک سیارۀ دیگر به وجود آمده بود.
این ماده به سرعت متراکم و کروی شده و می بایست به صورت ماه اولیه در یک مسیر چرخشی در اطراف زمین جذب شده باشد.
1- دایره البروج: مسیر حرکت ظاهری سالانه بر گرد زمین است.
2- سیاره planet : کهکشانxy Gala –سحابی Nebula یا ابر.
3- سیارات بر خلاف ستاره ها چشمک نمی زنند و نورشان ثابت است.
4- سحابیها: توده های بزرگ گازی هستند که یا بازماندۀ ستاره های مرده اند یا محل تولد ستارگان تازه.
5-خوشه های ستاره ای: 2 نوع هستند. بازوکروی که گاهی تا صدها ستاره شامل می شوند.
6- ستارگان متغیر: گونه هایی خاصی از ستارگان که درخشندگی آنها به طور منظم یا نامنظم تغییر می کند.
7- کهکشان اندرومدا(امراه المسلسله)نخستین بار توسط یک ایرانی(عبدالرحمن صوفی ) کشف شد.
8-دنباله دارها: متعلق به منظومۀ شمسی هستند. این اجرام در فاصلۀ دور از خورشید به شکل کرۀ یخی هستند که با نزدیک شدن به خورشید یخهای سطحی آنها بخار می شود و همچون دنباله ای در پشتشان می درخشند.شهابها//وقتیکه ذرات ریزموجوددرفضاباجوزمین برخورد میکنندبه دلیل
سرعت زیاد، اصطکاک تولید می شود و ذرات در جو می سوزند. از سوختن آنها ردی از نور دیده می شود که به آنها شهاب گویند.
هنگامیکه دنباله داری مدار زمین را قطع می کند تعداد زیادی ذره یا شهاب با جو زمین برخورد می کند.
10- کاه کشان: در افسانه های ایران باستان، با کشیدن گاری کاه از یک سو به طرف دیگر آسمان مقداری از این کاه بر گنبد آسمان ریخته است.
11- نزدیک ستاره به ما آلفاقنطورس با 5/4 سال نوری فاصله از زمین.
12- قدر ستارگان
میزان روشنایی ستاره را قدر می گویند. در یونان باستان نورانی ترین ستاره در قدر اول و کم نورترین ستاره در قدر ششم بود. ستارۀ قدر اول 6 بار نورانی تر از ستارۀ قدر ششم بود. اما امروزه 6 قدر داریم که کم نورترین ستاره در قدر ششم و پرنورترین در قدر اول است.ستارۀ قدر پنجم 5/2 بار نورانی تر از ستارۀقدر ششم است و....
وستارۀ قدر اول 100 بار نورانی تر از ستارۀ قدر ششم است.
نورانی ترین قدر ستاره اسمان شعرای یمانی 4/1- می باشد. قدر خورشید 27- است. قدر تابش سنجی: با اندازه گیری شدت نور در طول موجهای مختلف به دست میاید.
13- کهکشان راه شیری: به شکل یک عدسی است با ضخامت 1000 پارسک و شعاع 15000 بارسک و حجم 1011×7 پارسک مکعب.
14-منظومه شمسی:اساس الگوهای سحابی گون این است که در آنها خورشید و سپس سیارات از یک ابرناشی از مواد بین سیاره ای شکل گرفته اند.
قواعد منظومه:
1- سیارات در خلاف جهت عقربه های ساعت در اطراف خورشید می گردند، خورشید نیز در همان جهت به دور خود می چرخد.
2- به استثنای تیر و پلوتون، اکثر سیارات دارای صفحات مداری هستند که فقط به طور جزئی با صفحۀ دایره البروج شیب دارند، مدارها به تقریب هم صفحه هستند.
3- به استثنای تیر و پلوتون،سیارات در مدارهایی می گردند که خیلی به دایره نزدیک هستند.
4- به استثنای ناهید و اورانوس، سیارات در خلاف جهت عقربه ساعت به دور خود می چرخند(در جهت حرکت مداری شان)
5- فواصل مداری سیارات از خورشید دارای نظم خاصی است. به تقریب هر سیاره در فاصله ای دو برابر فاصلۀ سیارۀ قبلی تا خورشید قرار می گیرد.
و در نزدیکی صفحات استوایی سیارات قرار دارند.
7- فواصل مدارهای برخی قمرها دارای یک قاعدۀ منظم می باشد.
8- مجموع اندازۀ حرکت زاویه ای سیارات از اندازه حرکت زاویه ای خورشید بیشتر است.
9- دنباله دارها با دورۀ تناوب طولانی مدارهایی دارند که از همۀ جهات و زوایا می آیند اما مدارهای سیارات- اقمار و سیارکها دورۀ تناوب کوتاه دارد.
10- سه عدد از سیارات مشتری گون شناخته شده اند، که دارای حلقه هستند.
منظومۀ شمسی
قانون بود:اگر به هر یک از سیارات به ترتیب از نزدیکترین تا دورترین آنها نسبت به خورشید ارقام 0-3-6-12-24 و.... بدهیم و به هر یک از ارقام مزبور رقم 4 بیفزاییم و حاصل را به ده تقسیم کنیم فاصلۀ هر یک از سیارات، به نسبت فاصلۀ زمین تا خورشید به دست می آید.
2- در شکاف u A 8/2 سیارکها قرار دارند(بین مریخ و مشتری)
3- پخی سیاره ها:
پخی زمین است پخی سیارات را می توان با اندازه گیری قرص قابل رؤیت سیاره و یا با تجزیه و تحلیل آشفتگیهای حاصل در مدارها و قمرهای سیاره تعیین کرد. سیارات بزرگ بسیار ÷خ هستند بطوریکه مشتری و زحل بیضی به نظر می رسند.
کرۀ کامل دارای پخی صفر است. E=0
محورهای چرخشی تیر-ماه و مشتری تقریباً با محورهای گردشی آنها هم راستا می باشند. اما در زمین – مریخ – زحل و نپتون زاویۀ بین این محورها حدود 025 است.
4- سیارات: 1-کوچک جامد زمینی (تیر-ناهید – زمین-ماه –مریخ) که جرمهای آنها بزرگتر از زمین نیست.2- سیارات بزرگ سیال و مشتری گون(مشتری- زحل- اورانوس و نپتون) که از نظر جرمی بین M 15 تا 318 جرم زمین هستند.
چگالی متوسط سیاره
چگالی سیارات زمینی حدود 3400 تا kg/m3 5500 و از مواد سنگین و سختی چون آهن- سیلیس و منیزیم تشکیل شده اند.چگالی سیارات مشتری گون پائین است و از ترکیباتی شبیه خورشید تشکیل شده اند.
رنگ کرۀ زمین: رنگ یک سیاره به ترکیبات سطح و جو آن بستگی دارد. اقیانوسها و قاره ها به رنگ سبز، قهوه ای و نارنجی می آیند. مناطقی که از ابر یا برف پوشیده شده سفید به نظر می رسند.
آلبدو: آلبدوی هر شی کسری ازنور خورشید است که توسط آن منعکس می شود. آلبدو زمین 35/0 است و متغیر است(به عواملی مانند فصول- برف و ابر بستگی دارد)
جسم سیاه: تمام تابشهای الکترومغناطیسی را که به آن برخورد می کند جذب می کند و هیچ بخشی از آن را منعکس نمی کند. از این رو آلبدوجسم سیاه صفر است.
قانون وین: یک جسم سیاه بیشترین انرژی خود را در طول موج UM/T 2898 گسیل می دارد از جو و قسمتهای مختلف سطح سیاره، طول موجهای مختلفی تابش می شوند.مثال امواج رادیویی CM از سطح جامد ناهید سرچشمه می گیرند. امواج mmفقط از جو پایینی آن و امواج مادون قرمز از جو بالایی ناهید می آیند.
جو: ناهید و مریخ دارای جو CO2 هستند اما جو زمین ازت N2 و O2 اکسیژن است. تعداد اقمار سیاره ای طبیعی یا ماه ها در منظومۀ شمسی زیاد است اما جرم آنها حدود 1/0 جرم زمین می باشند. 8 قمر به اندازۀ ماه هستند. |